در حاليكه شهرداري تهران براي پروژه هاي بزرگ سرمايه گذاري حياتي شهر همچون مترو با كمبود منابع مالي روبرو است و براي اين منظور با جديت بدنبال دريافت بودجه از دولت است اما مشاهده مي شود كه سرمايه هاي زيادي صرف پروژه هاي مي شود كه نه ضروري است و نه اهميتي براي شهر و شهروندان دارد. در اين ارتباط مي توان به پروژه هاي زيادي از شهرداري در مناطق مختلف شهر اشاره داشت كه بدون استفاده باقي مانده اند و يا خيلي سريع از بين رفته اند. براي نمونه در مناطق مختلفي از شهر در چندماه گذشته سايت دوچرخه با سرمايه گذاري گسترده ايجاد شده اند كه بعد از مدت كمي از افتتاح، بدليل عدم استقبال شهروندان، تعطيل و بسته شده اند. در حاليكه باتوجه به نظر كارشناسان و دقت به تجربه گذشته به راحتي مشخص بود كه در شهري مانند تهران در شرايط فعلي امكان استقبال از دوچرخه در حمل و نقل شهري بيهوده و حتي باتوجه به آلودگي هوا مضرر است. براين اساس چرا شهرداري تهران چنين پروژه اي را بعداز چندين بار تجربه ناموفق در چندسال قبل ، مجددا اجرا و ميلياردها بودجه و سرمايه شهر و كشور را براي اين منظور بيهوده مصرف نموده است. از ديگر پروژه هاي ناموفق تهران، نصب چراغ براي زيبا سازي درخت تان خيابانها است كه عموما در شرايط فعلي كه زيرساختهاي تهران اهميت بيشتري دارد اما اين پروژه اجرا و بعداز مدت كمي از بهره برداري، خيلي سريع شكسته و از بين رفته است. براي نمونه در خيابان كارگر شمالي بخش اعظم چراغها(بيش از هشتاد درصد) بعداز مدت كمي شكسته شده و چهره زشتي به پياده رو اين منطقه داده است. ضمن آنكه اين گونه پروژه ها از نظر ايمني و خطربرق گرفتگي نيز براي عموم مردم به خصوص بچه ها خطر افرين مي باشد. پروژه ديگر كه هر سال مبالغ زيادي صرف آن مي شود، اسفالت هر ساله بسياري از خيابانهاي تهران است كه متاسفانه با كمترين كيفيت و مشكلات اساسي هر سال بدتر از سال قبل ادامه دارد. اين درحالي است كه در كشورهاي ديگر و حتي برخي مناطق ايران، نوع آسفالت و دوره و زمان كاركرد آن، تفاوت گسترده اي با اسفالت تهران دارد. بدين ترتيب هر سال بودجه زيادي از شهر تهران صرف پروژه اسفالتي مي شود كه  عمرخيلي كمي دارد و در زمان بهره برداري ضرر و زيان زيادي براي شهروندان و خودرو آنها دارد. چنين وضعيتي در ساخت پياده روها و ساير پروژه هاي شهري تهران نيز مشاهده مي شود كه عمدتا بطور سطحي با كمترين رعايت استانداردهاي لازم طراحي و ساخته شده اند. بطوريكه بعداز مدت كمي از بهره برداري پياده روهاي جديد، متاسفانه اكثرا معيوب و ناقص هستند و مشكلاتي براي عابران به خصوص در زمان بارندگي ايجاد نموده است.

در هر حال هر سال بخش عمده اي از منابع مالي شهرداري تهران، صرف پروژه هاي مختلف مي شود كه از يك سو برخي از آنها غيرضروري و استفاده اي براي شهروندان ندارد، و از سوي ديگر در طراحي و ساخت پروژه هاي مختلف بسياري استانداردهاي اساسي رعايت نشده است. براين اساس متاسفانه بخشي از سرمايه و منابع مالي ارزشمند شهرداري بيهوده و بي جهت مصرف شده است. درحاليكه بسياري از پروژه هاي مهم و اساسي تهران و مناطق ديگر كشور، نيمه تمام و نيازمند منابع مالي مي باشند. درنتيجه لازم است بررسي هاي لازم براي استفاده بهينه از منابع مالي ارزشمند شهر  به صورت هاي مختلف صورت پذيرد و بازنگري در اين روند ناكارآمد صورت پذيرد. البته چنين رويه ناكارآمد در تخصيص و مصرف منابع مالي فقط مختص شهرداري تهران نمي باشد و عموما در دولت، شركتهاي وابسته به دولت و شهرداري ها كه منابع مالي گسترده اي دارند، چنين وضعيتي در مصرف منابع مالي وجود دارد. در اين بين برخي همچون شهرداري تهران دسترسي بيشتري براي تامين منابع مالي گسترده و ارزان نسبت به ساير دستگاهها دارند كه عموما كمتر به مصرف بهينه و عقلايي بودجه توجه مي نمايند.